اگر اهل دیدن سریال «ساختمان پزشکان» هستید، پس حتما صدای سیروان خسروی را هم شنیده‌اید. خواننده جوانی که باخواندن آهنگ تیتراژ این سریال طنز، توانسته به چنان شهرتی برسد که حالاعلاقه مندانش، حاضرند برای دیدن اجرای زنده‌اش دربرج میلاد، بلیط ۶۰ هزار تومانی تهیه کنند. سیروان خسروی حالا به مرز ۲۹ سالگی‌اش نزدیک می‌شود و تاکنون دو آلبوم به نام‌های «توخیال کردی بری» و «ساعت ۹» را هم منتشرکرده است که در آخرین آلبوم خود توانست سبک نوینی به نام «هاوس» را به دنیای موسیقی پاپ ایران وارد کند. او علاوه برخوانندگی، تنظیم وآهنگسازی نیزانجام می‌دهد و اغلب با برادرش زانیار همکاری می‌کند.

وقتی از سیروان درباره میزان استقبال مردم از اجراهای زنده‌اش می‌پرسم، با لبخندی حاکی از رضایت می‌گوید: «حدس می‌زدم که حجم زیادی از علاقه مندان به سالن بیایند اما راستش اصلا انتظار این همه هیجان و انرژی را از سوی تماشاچیان نداشتم. آخر می‌دانید که دراجراهای زنده، معمولا تماشاچیان سانس اول، کم حوصله‌تر و کم انرژی‌تر از تماشاچیان سانس‌های بعدی هستند. اما برایم بسیار جالب بود که در سانس‌های اول اجرایم نیز مردم با حرارت و اشتیاق، کنسرت را پیگیری کردند وکاملا برعکس آن چیزی که فکر می‌کردم اتفاق افتاد. من واقعا از انرژی مضاعف تماشاچیان در سانس‌های اول، انرژی گرفتم.»

سیروان خسروی با وجود آنکه بخش عمده‌ای از شهرت‌اش، به واسطه حضور در صداوسیما به دست آمده است، اما از نحوه کارکردن با صداوسیما گله‌مند است. او از تصمیم‌اش برای قطع همکاری مشترک با مسئولان تلویزیون خبرمی دهد و با لحنی ناراضی می‌گوید: «دوست نداشتم شعر و ترانه آهنگ‌هایم در سریال ساختمان پزشکان عوض شود اما متاسفانه، بخشی از قسمت‌های عاشقانه در ترانه این آهنگ دستکاری شد. مگر اتفاق خیلی عجیب و غریبی بیفتد ولی واقعا فکرنمی کنم دیگر شرایطی ایجاد شود که بخواهم دوباره با صداوسیما همکاری کنم.»

منظورت ازاتفاقات عجیب و غریب چیست؟ یعنی هنوز هم برای همکاری با صداوسیما دودل هستی؟ با قاطعیت می‌گوید: «نه، اصلا دو دل نیستم. در حال حاضراصلا به همکاری مجدد با صداو سیما فکر نمی‌کنم. تلویزیون برایم حاشیه‌های زیادی درست کرد و می‌خواهم در ادامه مسیر هنری‌ام، بر روی آلبوم‌های آینده خودم و همچنین تنظیم آهنگ برای دیگر خوانندگان تمرکز کنم»

سیروان از امکانات اجراهای زنده موسیقی درایران هم ناراضی است و به قول خودش هیچ چیزمان در اجراهای زنده، مطابق استانداردهای جهانی موسیقی نیست: «امکاناتی که برای اجراهای زنده در اختیارخوانندگان ایرانی قرار می‌دهند، بسیار ضعیف و تاسف بار است. سالن نامناسب، صدابرداری ضعیف، پارکینگ کوچک، پشت صحنه نامتوازن و خلاصه همه چیزمان در اجراهای زنده موسیقی با استانداردهای دنیا فاصله دارد. فقط انصافا طرفداران پرانرژی اجراهای زنده در ایران، از سطح جهانی بالا‌تر هستند و به غیراز تماشاچیان زنده و خونگرم، دیگر هیچ چیزمان دراجراهای زنده با آنچه که در سالن‌های موسیقی جهان اجرا می‌شود، همخوانی ندارد!»